PIDATO BASA JAWA

Pidato Ing Dalem Saklebetipun Wulan Romadhon

Assalamu’alaikum Wr.Wb

     Para sesepuh ing kula luhuripun kawruh, Bapak Kepala Desa sapamongipun ingkang kula hormati, Para Ketua RW saha Ketua RT ing wewengkon Desa Babakan mriki ingkang kula luhuring budi, Bapak lan Ibu ingkang kula hormati.

     Langkung rumiyin monggo kula lan panjenengan sedaya raos syukur dhumateng ngersanipun Allah SWT ingkang sampun maringi nikmat lan hidayahipun sehinggo kito sedaya wekdal niki saged ngelampahi puasa ing wulan ramadhan niki kanti mboten wonten alangan setunggalipun punapa-punapa mugiyo wulan romadhon kito sedoyo saged ngginakaken kanti sae kelawan ngelampahi amalan-amalan ingkang wajib lan sunah. Lan mugi-mugi nopo ingkang kito sedoyo lampahi, arup amaln wajib lan sunah kolo wau dipun terima dhumateng Allah SWT.

      Solawat lan salam mugiyo tetep dipun paringaken nabi kito Muhammad SAW,keluarganipun poro sahabatipun ugi sedaya kaum muslimin ingkang purun ngelampahi ajaran islam kelawan estu-estu lanleres-leres. Mugiyo kito sedaya kalebet umatipun ingkang purun ngamalaken ajaran islam kalewan leres.

      Poro rawuh sedaya ingkang kula hormati

Kula lan panjenengan sedaya wonten wulan romadhon niki dipun wajibaken nglampahi siam. Kados dawuhipun Allah SWT ingkang artosipun :

“ He wong-wong kang podho iman diwajibna marang siroh kabeh puasa kaya dene diwajibno puasa marang wong sak durunge siro kabeh mugo-mugo siro kabeh dadi wong sing padha taqwa. “

Poro rawuh sedaya ingkang kula hormati

Siam ramadhan niki saged nyukulaken katah sanget keutamaanipun ing antawisipun inggih menika :

•  Saged maringi pendidikan raos sifat kasih lan sayang

•  Nyehatake jasmani

•  Nggiatno ing kamulyaan

•  Saged ngendalikaken howo nafsu

•  Sabar

•  Kangge latihan nyerahna diri dhumateng allah

•  Lan ngaweruhi nikmatipun allah

Kaum muslimin sedaya ingkang kula hormati

Mekaten kula wau ingkang saged kula aturaken, mugiyo kito wonten ing wekdal lan saklebetipun wulan ramadhon niki saged kanthi sae nglampahi amalan ingkang wajib lan sunah. Mugiyo nopo ingkang kula lan panjenengan sedaya lampahi niki dipun terima dhumateng Allah SWT.

Kupat disiram santen

Menawa kula lepat nyuwun pangapunten

Wassalamu’alaikum Wr. Wb

                

TUGAS BAHASA JAWA - TEKS SANDIWARA BASA JAWA

Nemu Dompet

Narator : Bocah-bocah pada bali saka sekolah. Miftah lan Tyas banjur bali maring omahe dhewek-dhewek. Wektu Miftah lagi ngenteni Tyas neng perek halte. Miftah nemu dompet perek pager taneman ora adoh sekang halte.

Miftah : Apa kae ? Barang rongsokan kayane. Mbok teyeng didol maring Tyas. Haha

Narator : Jebule sing dikira barang rongsokan mau kuwe dompet. Banjur Tyas teka.

Tyas : Apa si kuwe ? Dompete sapa ? Ko nemu neng ngendi ? Kapan ko nemu ? Ko nyolong ya ?

Miftah : Apa si lah yas. Takone siji-siji si ngapa. Aku mbok bingung njawabe. Aku nemu dompet kiye neng kene. Aku ben ora ngerti dompete sapa. Tek bukak ben urung.

Tyas : Cepetan bukak ya

Miftah : Iya-iya dela

Narator : Banjur si Miftah mbukak dompete.

Miftah & Tyas : Ih ana duwit

Miftah : Ana KTPne juga alias Kartu Tanda Pelajar

Tyas : Iya kayane KTP sing nduwe dompet kiye

Miftah : Iya ya. Alamate ora adoh kang kene. Yuh balekna

Tyas : Ora usah leh, nggo ngapa mbalekna, mbok langka untunge nggo dhewek. Mending sih dibagi loro bae nggo dhewek.

Miftah : Ora lah. Kentir ya ko. Kuwe mbok mangan hak wong liya jenenge. Kepriwe angger sing nduwe dompet lagi kebingungan nggolet dompete.

Tyas : KDK. Kuwe Derita Kae. Sapa sing prentah dadi wong ora ngati-ati. Mbok salaeh kae. Dompet kiye mbok wis dadi nggone dhewek, karepe dhewek arep dingo nggo ngapa.

Miftah : Iya ya. Ya wis lah. Bagi loro bae. Ya wis bali yuh.

Narator : Miftah lan Tyas bali ming omahe dhewek-dhewek. Ora suwe Tyas lunga maring omahe Miftah arep ngajak Miftah dolan bareng.

Tyas : Miftah…Miftah… dolan yuh.

Andra : Eh ana Tyas. Mlebu ngeneh, Miftahne lagi dikengken ibune nggarap PR dhisik, tembe olih metu dolan.

Tyas : Nggih,, Mba.

Andra : Tyas arep nginum apa ? Ben mba gawekna

Tyas : Mboten usah mba. Mangke ngerepotna

Andra : Ora koh. Mbok kur gawekna banyu bening. Kecuali ko mrentah mba kon nggarapna PRe ko. Kuwe tembe ngerepotna.

Tyas : Hahaha.. Mba ana ana bae. Toya bening atis mawon mba.

Andra : O.. iya. Dela ya

Narator : Banjur Ibune Miftah rawuh pengin kandhahan karo Tyas

Ibu : Eh ana Tyas ya.

Tyas : Inggih bu, kula Tyas. Kepripun kabaripun bu ?

Ibu : Apik wae. Kowe arep ngaseng Miftah dolan ya ?

Tyas : Mmm inggih bu. Bu kula angsal nyuwun priksa mboten ?

Ibu : Olih. Arep takon apa ?

Tyas : Menapa Miftah anggenipun nggarap PR mesti seniki bu. Kan mangke ndalu saged.

Ibu : Iya si. Tapi kan angger mbengi-mbengi kae bocah mbok keturon. Dadi repot mbok ?

Tyas : Ohh, kados menika nggih bu. Nggih sampun. Nenggo sekedap nggih mboten nopo-nopo nggih bu.

Ibu : Hahaha,, ya kena

Narator : Si Andra banjurane teka

Andra : Tyas, kiye wedange diinum ya.

Tyas : Ya mba. Matur nuwun.

Andra : Ibu, ibu wonten arisan seniki mbok ?

Ibu : Hooalah. Iya ibu kelalen. Gara-garane keasiken kandhah karo Tyas si. Haha. ibu lunga dhisik ya. (ngorong2 lirih) Miftah, ibu lunga dhisik ya arep arisan.

Miftah : Nggih bu.

Narator : Ora suwe banjur

Tyas : Kiye Miftah suwe banget si nggoli nggarap PR. Aku bae nggarape ora ngasi setengah jam wis rampung.

Miftah : Eh pangapura ya. Kesuwen ya ? Soale PRe akeh banget (karo mlaku maring teras)

Tyas : Wis lah, ora usah ngeles. Aku wis ngerti koh, emang uteke ko bae sing pas-pasan. Ngomong bae angel.

Miftah : Ben

Narator : Neng teras omahe Miftah bocah loro mau pada jagongan. Miftah ngetokake dompet sing mau ditemokna neng halte lan mbagi isi sing ana neng dompet karo Tyas.

Tyas : Cepetan si ngapa. Ko suwe temen.

Miftah : Iya kiye. Isine ana 800 ewu. Angger dhewek bagi loro. Kowe olih 400 ewu , aku olih 400 ewu. Neng kene ya ana kartu ATM kiyeh.

Tyas : Kuwe jorna. Ora penting.

Narator : Banjur Kartika teka ming ngumaeh Miftah (Batir pereke Mba Andra)

Kartika : Eh ana Miftah karo Tyas. Lagi ngapa kowe pada nangkene ? Eh kuwe apa ? Duwite sapa kuwe ?

Tyas : Artone dhewek mba.

Kartika : Ra mungkin. Kowe mbok mesih cilik. Apa ana wong tua ngaweh duwit seakeh kuwe. Mba tek takon Mba Andra ya.

Miftah : Sanes-sanes Mba. Niki sanes artone dhewek. Nanging arto nemu teng margi.

Kartika : Lah trus kenangapa dibagi-bagi kaya kiye ?

Miftah : Tyas sing prentah Mba.

Kartika : Jajal tek deleng (karo mriksa dompet). Kiye mbok ana Kartu Tanda Pelajare. Kowe kan teyeng ndeleng alamate. Alamate ben ora adoh kang kene koh.

Miftah : Wau sih rencanane ajeng tek balekna kula Mba. Nanging jere Tyas ora usah.

Kartika : Deneng si kaya kuwe ? Dhewek ora olih kaya kuwe. Kuwe jenenge mangan hake wong liya.

Miftah : Kula sampun sanjang kados niku marang Tyas. Nanging kae ngomong sanes urusane dhewek. Salaeh kae kenangapa kae mboten ngatos-atos.

Kartika : Mulane dhewek mbalekna dompete kae bocah lan ngomong supaya lewih ngati-ati. Kuwe olih pahala loh.

Tyas : Pangapunten Mba. Kula khilaf

Miftah : Yuh balekna dompet kiye maring bocaeh.

Narator : Miftah lan Tyas banjur lunga maring omahe sing nduwe dompet, arep mbalekna dompet iku.

Tyas : Assalamualaikum.

Lisna : Wa’alaikumsalam . Sapa ?

Tyas : Apa bener kiye omahe Lisna Wati

Lisna : Ya bener. Ana apa ya ? Lan kowe sapa ?

Miftah : Aku Miftah lan kiye kancaku Tyas. Dhewek bocah loro maring ngeneh arep mbalekna dompet iki.

Lisna : Dompet ? Dela ya, tek cek dhisik. Ngeneh mlebu.

Narator : Lisna banjur mlebu ming njero kamare arep mriksa dompete. Miftah lan Tyas njagong karo ndeleng-ndeleng omahe.

Lisna : Wah iya. Dompetku ilang, kesuwun kowe cah loro wis mbalekna dompetku.

Tyas : Ya, kuwi ya wis kewajibane dhewek.

Miftah : Ya bener.

Lisna : Sepisan maning kesuwun ya.

Miftah & Tyas : Ya padha-padha.

Pengalaman kue mau ndadekake Miftah lan Tyas ngerti tanggung jawab lan kejujuran.

Sekian dari kami.